Vena

Ponad siedemset etykiet, co przy sali tej wielkości byłoby nietypowe gdziekolwiek, a w Tiranie tym bardziej. Szerokość pozwala pokazać albańskich producentów obok importu, a nie jako symboliczny dział na końcu karty.

Obok wina idzie krótka karta śródziemnomorska, a nie pełna kuchnia restauracyjna. Zbudowano ją tak, by pasowała do tego, co pijesz, więc spodziewaj się dań do dzielenia, a nie trzydaniowej kolacji.

Tak, butelki sprzedaje się na wynos, nie tylko nalewa na miejscu. Przydaje się to, jeśli znalazłeś coś albańskiego wartego zabrania do domu, bo detaliczny handel winem w Tiranie jest rzadszy, niż sugeruje scena barowa.

To oczywisty pierwszy przystanek. Połączenie bardzo głębokiej karty i sommeliera prowadzącego salę pozwala przejść przez rodzime odmiany z kimś, kto potrafi wyjaśnić, co próbujesz, zamiast zgadywać z etykiety.

Warto, zwłaszcza pod koniec tygodnia. To mała sala w dzielnicy mieszkaniowej, a nie duży bar przy głównej promenadzie, więc pojemność jest ograniczona, a stoliki rotują wolno, gdy degustacja już się zaczęła.